بر تك تك كلمات وجودم  و بر آينه هاي كدر و تيره ي قلبم ، بر دريچه هاي سياه اميدم، و بر آتش گدازنده ي شوقم، آب خموشي فرو ميريزم . دوست دارم تو را با تمام وجود احساس كنم و قلبت را براي شقايق ها به ارمغان ببرم . دستان سبزت را با لبان سرخم پيوند دهم و اميد با تو بودن را با خود به مرداب هاي غم فرو نبرم . شب هاي مهتابي  با ياد صورت دلگشاي تو ، لبان ماه را بوسه مي زنم و ستاره را در آغوش مي فشارم . انگشتان باريك ميخك را در دستان سردم مي فشارم فقط با ياد تو . با ياد توست اي مهربان كه شكوفه هايم مي رويند ، پرنده هايم مي خوانند ، افقم طلوع مي كند و اصلا با ياد توست كه شميم بنفشه ها را احساس مي كنم . اي شبهاي من ! اي روزهاي من ! سبز من ! بهار من ! نواي من ! تو را مي ستايم و در قمار زندگي خود را براي تو مي بازم .

آهاي آدميان ، به چشمهاي خود بياموزيد كه نگاه به كسي نيندازند ، اگر نگاه انداختند عاشق نشوند اگر عاشق شدند وابسته نشوند اگر وابسته شدند مجنون نشوند و اگر نيز مجنون شدند با عقل و منطق زندگي كنند آهاي عاشقان اينك كه پا به اين راه دشوار گذاشته ايد ، با صداقت عشق را ابراز كنيد ، تنها عاشق يك دل باشيد ، تنها به يك نفر دل ببنديد ، و با يكرنگي و يكدلي زندگي كنيدآهاي عاشقان به عشق خود وفادار باشيد ، تا پايان راه با عشق باشيد ، و از ته دل عشق را دوست داشته باشيد آهاي عاشقان از تمام وجود عاشق شويد ، و با اراده و اطمينان پا به اين راه بگذاريد رسم عاشقي دروغ و خيانت نيست ، رسم عاشقي صداقت است پس سرلوحه و الگوي خود را صداقت قرار دهيد آهاي عاشقان نه لازم است مجنون باشيد و نه فرهاد ، تنها خودتان باشيد ، همين و بسآهاي عاشقان عشق را براي قلبش بخواهيد نه براي هوس و خوش گذارني و گذراندن لحظه هاي زندگي با هدف عاشق شويد و با عشق نيز از اين دنيا برويد