يادت مي ياد گفتي به من،عشق تو رو به دل دارم؟

دروغ مي گفتي اما من،راست راستکي دوستت دارم

سر به سرم گذاشتي وچند روزي موندگار شدي

گفتي که همدمم ميشي،همرنگ روزگار شدي

چشمات به من دروغ ميگفت،امابازم ميخواستمت

وقتي که رفتي به سفر،به انتظار نشستمت

پيش خودم دلم مي گفت:که برمي گردي از سفر

برگشتي اما چه جوري؟دستت تو دست يک نفر!

دلم که باور نمي کرد!ازتو يه دستي خورده بود

اون روز نشست وگريه کرد،که بازي رو نبرده بود

بعداز سرود عشق تو دلم ديگه شعري نخوند

همرنگ آدما شد وعاشق هيچکسي نموند

بعد از تو ونگاه تو،دلم ديگه فريب نخورد

ديگه براي هيچکسي ،به خاطر نگاش نمرد